از ره مروبه عیش شبستان این چمن

دادم به باد شعله شوقت رساله را

از سرمه چشم شوخ تو تمکین پذیر نیست

نتوان به گرد ، مانع رم شد غزاله را

جز شمع کشته چیست به فانوس ، لاله را

دل فرد باطل است خوشا جوش داغ عشق

تا بیدلی به ثبت رساند قباله را