عالم اقبال محو پرده ادبار ماست

جلوه ای داری که می ساز د جرس آیینه را

دل ز نادانی عبث فال تجمل می زند

زین چمن رنگی به روی کاربس آیینه را

صد هماگم کرده در بال مگس آیینه را

خامشی آیینه دار معنی روشن دلی ست

نیست بیدل چاره ازپاس نفس آیینه را