جهان درگرد پستی منظر جمعیتی دارد

زچین برجبهه لعنت می کشد خط بد خصالی را

پر پرواز آتشخانه سوز عافیت باشد

زخاکستر طلب کن را؟ب افسرده بالی را

ز عبرت مغربی کن طاق ایوان شمالی را

نظرها ذره خورشید حسنند، ای حیا رحمی

مگردان محرم آن جلوه آغوش نهالی را