به خاموشی ادا سازد سخنهای زبانی را

سراپایم تحیر در هجوم ریشه می گیرد

برآرم گر ز دل چون دانه اسرار نهانی را

کسی را می رسد جمعیت معنی که چون کلکم

نشستی عمرها حسرت کمین لفظ پردازی

زخون گشتن زمانی غازه شوحسن معانی را

چه غم دارم اگر زد برزمین چون سایه ام گردون