نشستی عمرها حسرت کمین لفظ پردازی

برآرم گر ز دل چون دانه اسرار نهانی را

کسی را می رسد جمعیت معنی که چون کلکم

به خاموشی ادا سازد سخنهای زبانی را

زخون گشتن زمانی غازه شوحسن معانی را

چه غم دارم اگر زد برزمین چون سایه ام گردون

کز افتادن شکستی نیست رنگ ناتوانی را