زخون گشتن زمانی غازه شوحسن معانی را

کسی را می رسد جمعیت معنی که چون کلکم

به خاموشی ادا سازد سخنهای زبانی را

نشستی عمرها حسرت کمین لفظ پردازی

چه غم دارم اگر زد برزمین چون سایه ام گردون

کز افتادن شکستی نیست رنگ ناتوانی را

لباس عارضی نبود حجاب جوهر ذاتی