اگر در تیغ باشد آب نگذارد روانی را

چه غم دارم اگر زد برزمین چون سایه ام گردون

کز افتادن شکستی نیست رنگ ناتوانی را

لباس عارضی نبود حجاب جوهر ذاتی

به سعی ناله و افغان غم دل کم نمی گردد

صدا مشکل بود ازکوه بردارد گرانی را

به رنگ شمع تدبیرگدازی در نظر دارم