برخط وزلف بتان غره عشقی بیدل

آنقدر چاک مزن جامه عریانی را

هرکه را چشم درین بزم گشودند چو شمع

دید در نقش کف پا خط پیشانی را

حسن فهمیده ای اجزای پریشانی را