ز احسان جفا تمهید گردون نیستم ایمن

نباشد یاد اسباب طرف وحشت گزینی را

شکست دامنم بر طاق نسیان ماند چینی را

که افغان کرد اگر برداشت از آهم حزینی را

محبت پیشه ای از نقش بی دردی تبراکن

همین داغ است اگر زیبنده باشد دلنشینی را