غریق وصلم و شوق کنار آواره ام دارد

گرانی کم رسد از بار درهم دوش ماهی را

به جای استخوان از پیکر اینجا تیر می روید

سراغ عافیت کو وضع جوشن پوش ماهی را

تپیدن ناکجا وسعت دهد آغوش ماهی را

نصیحت کارگر نبود غریق عشق را بیدل

به دریا احتیاج در نباشدگوش ماهی را