ز هستی بگسلم کاین رشته دریابد رسایی را

ز بی دردی جهان غافل است از عافیت بخشی

چه داند استخوان نشکسته قدر مومیایی را

کشاکشها نفس را ازتعلق برنمی آرد

زفکر ما و من جستن تلاشی تند می خواهد

مکن تکلیف طبع این مصرع زورآزمایی را

نوایی نیست غیراز قلقل مینا درین محفل