می دهد بوی گریبان سحر موج نسیم

کاه گیرد در دهن از شرم رنگ زرد ما

دور نبود گرکمان صید دلها زه کند

هم ادای ابروی نازی ست بیت فرد ما

می توان دانست حال دل ز آه سرد ما

هم چو نی در هر نفست دایم نقد ناله ای

ای هوس غافل مباش ازگنج باد آورد ما