چون سحرگرد نفس بوده ست ره آورد ما

حیرت حسنی است در طبع نگه پرورد ما

ششجهت آیینه بالدگر فشانی گرد ما

مفت موهومی ست گر ما نام هستی می بریم

ما به هستی از عدم پر بی بضاعت آمدیم

باختن رنگی ندارد در بساط نرد ما

یک تامل چون نفس بر آینه پیچیده ایم