خط به رقم کشیده اند از ورق سفید ما

بی ثمری حصار شد در چمن امید ما

طره امن شانه زد سایه برگ بید ما

آینه داری فنا ناز هوس نمی کشد

دردسر جهان رنگ درخور دانش است و بس

نیست به کسب عافیت غیرجنون مفید ما

دعوی احتیاج پوچ خجلت سعی کس مباد