هرکه شد آب ز درد تو، گذشت ازسر ما

حاصل جام امل نشئه آزادی نیست

تا قفس می رسد اندیشه مشت پر ما

بسکه جان سختی ما آینه خجلت بود

بیدل ازهمت مخمور می عشق مپرس

بی گداز دو جهان پر نشود ساغر ما