غیرت ز بس که حوصله سامان شرم بود

آیینه هرنفس ننمایی دچارما

تمکین به سازخنده مواسا نمی کند

ازکبک می رمد چو صداکوهسار ما

خمیازه هم قدح نکشید از خمار ما

رنگ بهار، خون شهید از حناگذشت

این گل که کرد تحفه دست نگار ما