خمیازه هم قدح نکشید از خمار ما

تمکین به سازخنده مواسا نمی کند

ازکبک می رمد چو صداکوهسار ما

غیرت ز بس که حوصله سامان شرم بود

رنگ بهار، خون شهید از حناگذشت

این گل که کرد تحفه دست نگار ما

چون شمع قانع ایم بهک داغ ازاین چمن