این گل که کرد تحفه دست نگار ما

غیرت ز بس که حوصله سامان شرم بود

خمیازه هم قدح نکشید از خمار ما

رنگ بهار، خون شهید از حناگذشت

چون شمع قانع ایم بهک داغ ازاین چمن

گل بر هزار شاخ نبندد بهار ما

سر برنداشتیم زتسلیم عاجزی