زانو شکست آینه اختیار ما

چون شمع قانع ایم بهک داغ ازاین چمن

گل بر هزار شاخ نبندد بهار ما

سر برنداشتیم زتسلیم عاجزی

ای بی خودی بیا که زمانی زخود رویم

جز ما دگرکه نامه رساند به یار ما

گفتم به دل : زمانه چه درد زگیرودار