خندید وگفت : آنچه نیاید به کار ما

ای بی خودی بیا که زمانی زخود رویم

جز ما دگرکه نامه رساند به یار ما

گفتم به دل : زمانه چه درد زگیرودار

بی مدعا ستمکش حیرانی خودیم

بیدل به دوش کس نتوان بست بار ما