از ازل آشفتگی بنیاد تعمیر دلیم

اندک هرچیز دارد خنده بر بسیار ما

شهرت رسوایی ماچون سحرپوشیده نیست

گل ز جیب چاک می بندند بر دستار ما

موی مجنون چیدن است ز سایه دیوارما

یاس پیری قطع کرد از ما امید زندگی

بسکه خم گشتیم افتاد از سر ما بار ما