که ز خودگذشتن مانشد به هزارکوچه دچارما

همه عمر با تو قدح زدیم و نرفت رنج خمارما

چه قیامتی که نمی رسی زکنار ما به کنار ما

چو غبار ناله به نیستان نزدیم گامی از امتحان

چقدر ز خجلت مدعا زده ایم بر اثر غنا

که چورنگ دامن خاک هم نگرفت خون شکارما

همه را به عالم بخودی قدحی ست از می عافیت