به بهار دامن ناز زن ز حنای دست نگار ما

به سواد نسخه نیستی نرسید مشق تاملت

قلمی به خاک سیاه زن بنویس خط غبار ما

صف رنگ لاله بهم شکن ، می جام گل به زمین فکن

به رکاب عشرت پرفشان نزدیم دست تظلمی

به غبار می رود آرزو نکشیده دامن یار ما

نه به دامنی ز حیا رسد نه به دستگاه دعا رسد