ای دانه چند نالی از آسیای گردون

امواج آستینها مالیده اند بر ما

در عرصه گاه عبرت چون رنگ امتحانیم

هرجاست دست و تیغی یازیده اند بر ما

ما را ته زمین هم ساییده اند بر ما

انسان نشان طعن است درکارگاه ابرام

عالم سریشمی کرد چسبیده اند بر ما