آخر از ناراستی با دورگردون ساختیم

بر خط پرگار نازد حلقه زنجیر ما

صبح از وهم نفس گر بگذردشبنم کجاست

غیر شرم اعتبار، آبی ندارد شیر ما

بسکه کج بود، ازکمان بیرون نیامد تیر ما

آرزوها در طلسم لاغری می پرورد

خانه صیاد یعنی پهلوی نخجیر ما