کزکمانت ناگهان زه بگسلاند تیر ما

از شرار سنگ نتوان بست نام روشنی

رنگ شب درد چراغ خانه دلگیر ما

ای فلک بر آه ما چندین میفشان دست رد

از خروش آباد توفان جنون جو شیده ایم

بی صدا نقاش هم مشکل کشد زنجیر ما

شرم هستی عالمی را در عرق خوابانده است