نی تیغ ز دست تو جدا شد نه سر از ما

تا حشر درین بزم محال است توان برد

خلوت زتو و عالم بیرون در از ما

عمری ست وفا ممتحن ناز و نیاز است

زحمتکش وهمیم چه ادبار و چه اقبال

بیدل نتوان گفت شب از ما سحر از ما