قانع به دل چاک شد آخر قفس از ما

درگرد خیال تو سراغی است وگرنه

چیزی دگر از ما نتوان یافت پس از ما

رنگ آینه الفت گل هیچ نپرداخت

ما را ننشانیدکسی بر سر رهش

بیدل تو پذیری مگر این ملتمس از ما