در تمنای نثار لعل خندان شما

شعله درجانی که خاک حسرت دیدار نیست

خاک درچشمی که نتوان بود حیران شما

از هجوم اشک بر مژگان گهرها چیده ایم

یارب ا ین خال است یاجوش لطافتهای حسن

می نماید دانه ای سیب زنخدان شما

تا قیامت جوهر وآیینه می جوشد به هم