می نماید دانه ای سیب زنخدان شما

از هجوم اشک بر مژگان گهرها چیده ایم

در تمنای نثار لعل خندان شما

یارب ا ین خال است یاجوش لطافتهای حسن

تا قیامت جوهر وآیینه می جوشد به هم

از غبارم پاک نتوان کرد دامان شما

پیکر من ازگداز یاس شد آب و هنوز