موج می بالد زبان شکر احسان شما

تا قیامت جوهر وآیینه می جوشد به هم

از غبارم پاک نتوان کرد دامان شما

پیکر من ازگداز یاس شد آب و هنوز

کی بود یارب که در بزم تبسمهای ناز

چشم زخمم سرمه گیرد از نمکدان شما

یکسرموخالی از پروازشوخی نیست حسن