صد نگه خوابیده درتحریک مژگان شما

کی بود یارب که در بزم تبسمهای ناز

چشم زخمم سرمه گیرد از نمکدان شما

یکسرموخالی از پروازشوخی نیست حسن

با شکست زلف نتوان اینقدر پرداختن

رنگ ما هم نسبتی دارد به پیمان شما

کوشش ما پای خواب آلوده دامان ماست