کسی از طبیعت منفعل به کدام شکوه طرف شود

که زمنت نفس کسی نگدازد آتش سنگ ما

به دل شکسته ازین چمن زده ایم بال گذشتنی

که شتاب اگرهمه خون شود نرسد به گرد درنگ ما

نفس آبیار عرق مکن زحدیث غیرت جنگ ما

به فسون هستی بیخبر، زشکست شیشه دل حذر

شب خون به خواب پری مبر ز فسانه های ترنگ ما