سخن غرور جنون اثر، به زبان جرات ماست تر

سبکیم ین همه کاین زمان به ترازو آمده سنگ ما

ز دل فسرده به ناله ای نرسید تاب وتب نفس

ببرید ناخن مطرب ازگره بریشم چنگ ما

مژه بشکنی به ره نظر، پراگردهی به خدنگ ما

چه فسانه ازل و ابد چه امل طرازی حرص وکد؟

به هزارسلسله می کشد سرطره توزچنگ ما