یار آینه می بیند وآب است دل ما

در بزم وصالت که حیا جام به دست است

گر آب شود باده ناب است دل ما

منظوربتان هرکه شود حسرتش از ماست

تا آینه باقی ست همان عکس جمال است

ای یاس خروشی که نقاب است دل ما

تا چشم گشودیم به خویش آینه دیدیم