این غنچه وا شودکه گل افتد به دام ما

پوشیده نیست تیرگی بخت عاشقان

آیینه چراغ به دست است شام ما

کس با دل گرفته چه صید آرزوکند

صد رنگ خون به جیب تامل نهفته ایم

ضبط نفس چنو زخم دل ست التیام ما

همواری طبیعت پرکار روشن است