شخص نسیان شکوه سنج غفلت احباب نیست

پرفشانیهای بی رنگ پریزادیم ما

اشک یاسیم ای اثر از حال ما غافل مباش

با دو عالم ناله خون گشته همزادیم ما

تا فراموشی به خاطرهاست در یادیم ما

نسبت محویت از ما قطع کردن مشکل است

حسن تا آیینه دارد حیرت آبادیم ما