هم خود ز رنگ جسته پلنگ خودیم ما

از هم گذشته است پی کاروان عمر

وامانده شتاب و درنگ خودیم ما

نخجیرگاه عجز رهایی کمند نیست

ای شمع ، عافیتکده ، تسلیم نیستی ست

کشتی نشین کام نهنگ خودیم ما

رسواییی به فطرت ناقص نمی رسد