می توان از پیکرما یک جهان محراب ریخت

شوق پندارد درین وادی قدم داریم ما

آنقدر فرصت کمین قطع الفتها نه ایم

عمر صبحیم از نفس تیغ دو دم داریم ما

همچوابرو هرسر مو وقف خم داریم ما

دل متاعی نیست کز دستش توان انداختن

گرهمه خون نقش بندد مغتنم داریم ما