خلقی از خود رفته و نقش قدم داریم ما

گر نباشد اشک ، خجلت هم تلافی می کند

بهر عذر چشم تریک جبهه نم داریم ما

دیده حیران سراغ هرچه خواهی می دهد

چند باید بود زحمت پرور ناز امید

بیدل از سامان نومیدی چه کم داریم ما