شوخ چشمی نیست کار ما به رنگ آینه

جوهریم آب از دم شمشیر می نوشیم ما

گاه در چشم تر وگه برمژه گاهی به خاک

همچو اشک ناامیدی خانه بردوشیم ما

چون حیا پیراهنی از عیب می پوشیم ما

چشمه بیتابی اشکیم ز توفان شوق

با نفس پر می زنیم وناله می جوشیم ما