سنگ این کهسار آسایش خیالی بیش نیست

زین گلستان درس دیدارکه می خوانیم ما

اینقدر آیینه نتوان شدکه حیرانیم ما

از زمینگیری همان آتش به دامانیم ما

عالمی را وحشت ما چون سحرآواره کرد

چین فروش دامن صحرای امکانیم ما