ازخجالت چون صدا در خویش پنهانیم ما

در نفس آیینه گرد سراغ ماگم است

ناله حیرت خرام ناتوانانیم ما

غیر عریانی لباسی نیست تا پوشدکسی

هرنفس باید عبث رسوای خودبینی شدن

تا نمی پوشیم چشم ازخویش عریانیم ما

مشت خاک ما جنون دار دو عالم وحشت است