این رشته تا به حشر مبینادکوتهی

باشد درشت گویی مردم فسان ما

ما را نظربه فیض نسیم بهارنیست

اشک است شبنم گل رنگ خزان ما

شمعی ست درگرفته نامت زبان ما

چشم تری به گوشه دل واخزیده ایم

شبنم صفت زغنچه بس است آشیان ما