شمع از حدیث شعله نبرد هست صرفه ای

شمعی ست درگرفته نامت زبان ما

چشم تری به گوشه دل واخزیده ایم

شبنم صفت زغنچه بس است آشیان ما

آتش مزن به خویش ، مشوترجمان ما

لخت جگر به دیده ما رنگ اشک ریخت

یاقوت آب گشته طلب کن ز کان ما