آتش مزن به خویش ، مشوترجمان ما

چشم تری به گوشه دل واخزیده ایم

شبنم صفت زغنچه بس است آشیان ما

شمع از حدیث شعله نبرد هست صرفه ای

لخت جگر به دیده ما رنگ اشک ریخت

یاقوت آب گشته طلب کن ز کان ما

از درد نارسایی پرواز ما مپرس