ناچیده رفته است به غارت دکان ما

از رنگ رفته گرد سراغی پدید نیست

پی باخته ست وحشت خون روان ما

صبح نفس متاع جهان ندامتیم

بیدل ره دیار فنا بسکه روشن است

چون شمع چشم بسته رودکاروان ما