بیدل زبس به سختی جاوید ساختیم

از بس که تنگ کرد چمن را فغان ما

چون دود شمع وحشت ما را سبب مپرس

آتش گرفته است پی کاروان ما

مغز محیط شد چوگهر استخوان ما