به که بر روی توباشد چشم ما حیران ما

مغثنم دار ای شرر جولانگه آغوش سنگ

تنگی فرضت بغل واکرده در میدان ما

جلوه درکار است و ما با خود قناعت کرده ایم

بیدل از حیرت زبان درد دل فهمیدنی ست

آیسنه می پوشد امشب ناله عریان ما