بگفت این و بر بست زرین کمر

تودانی که برداد نالم همی

همه راه نیکی سگالم همی

تومپسند بیداد بیدادگر

سوی دشت دوک اندر آورد روی

همی شد خلیده دل و راه جوی

چو آمد به لشکر گه خویش باز